Rawenna - Przewodnik
Gdy szesnaście wieków temu <a href="https://www.travelplanet.pl/wakacje/wlochy/rimini/" target="_blank"><strong>Rawenna</strong></a> stała się stolicą cesarstwa zachodniorzymskiego, było to bardziej skutkiem przypadku niż długotrwałych procesów historycznych. Cesarz Honoriusz, zaalarmowany zbliżaniem się armii z północy, około 402 r. przeniósł swój dwór z Mediolanu do tej zapadłej mieściny na wybrzeżu Romanii, ponieważ była łatwa do obrony, otoczona bagniskami i usytuowana w pobliżu portu Classis - w owym czasie największej bazy floty rzymskiej na Adriatyku.
Gdy szesnaście wieków temu Rawenna stała się stolicą cesarstwa zachodniorzymskiego, było to bardziej skutkiem przypadku niż długotrwałych procesów historycznych. Cesarz Honoriusz, zaalarmowany zbliżaniem się armii z północy, około 402 r. przeniósł swój dwór z Mediolanu do tej zapadłej mieściny na wybrzeżu Romanii, ponieważ była łatwa do obrony, otoczona bagniskami i usytuowana w pobliżu portu Classis - w owym czasie największej bazy floty rzymskiej na Adriatyku.
W najważniejszym wówczas ośrodku imperium szybko wyrosły znakomite budowle, okres rozkwitu nie trwał jednak długo, bo w 476 r. Rawenna wpadła w ręce Gotów. Ariańscy najeźdźcy wnieśli swój wkład w artystyczne bogactwo miasta, dzięki czemu z czasem stało się ono przedmiotem zachwytu całego śródziemnomorskiego świata. W VI w. Rawennę zajęły wojska cesarza Justyniana, przyłączając ją jako stolicę egzarchatu do zarządzanego z Konstantynopola imperium.
W przeciwieństwie do Florencji i Wenecji turystyka zdaje się być ubocznym elementem życia włoskiej Rawenny, choć Mirabilandia, disnejowski park w pobliżu, przyciąga latem prawdziwe tłumy. Miasto bardzo ucierpiało podczas II wojny światowej, dlatego centrum okazuje się zaskakująco nowoczesne. Prócz kościołów i mozaik koniecznie trzeba zobaczyć na gwarny rynek z licznymi kawiarniami i hałaśliwymi restauracjami. Życie nocne jest ubogie, lecz latem rozrywki dostarczą pobliskie kurorty.
Trudno przypuszczać, by ktoś rozgorączkowany atrakcjami miasta miał czas i ochotę na odwiedzenie biblioteki. Warto jednak wiedzieć, że przechowywane w niej księgi zawierają nazwiska znanych ludzi, którzy zwiedzali Rawennę, m.in. wielu Polaków: Tymona Niesiołowskiego, Adama Asnyka, Lucjana Rydla, Jana Kasprowicza, Sapiehów, Radziwiłłów i Czartoryskich.
Sercem Rawenny jest rozległa Piazza del Topolo, założona przez Wenecjan w XV w. Kilka przecznic na południe od placu, po drugiej stronie Piazza Garibaldi przy Via Alighieri, stoi Tomba di Dante, niewielki klasycystyczny budynek z XVIII w. z XV-wiecznym grobowcem poety. Po wygnaniu z Florencji Dante przybył do Rawenny, gdzie pod opieką rządzącego rodu Da Polenta ukończył ,,Boską komedię". Po śmierci w 1381 r. pochowano go w sąsiednim kościele San Francesco. W wielokrotnie przebudowywanej świątyni zachowały się fragmenty z IV w. Warto zejść po schodach, by zobaczyć kryptę z pozostałościami mozaikowej posadzki z X w. Museo Dantesco w krużgankach zainteresuje wyłącznie wielbicieli talentu poety.
W najważniejszym wówczas ośrodku imperium szybko wyrosły znakomite budowle, okres rozkwitu nie trwał jednak długo, bo w 476 r. Rawenna wpadła w ręce Gotów. Ariańscy najeźdźcy wnieśli swój wkład w artystyczne bogactwo miasta, dzięki czemu z czasem stało się ono przedmiotem zachwytu całego śródziemnomorskiego świata. W VI w. Rawennę zajęły wojska cesarza Justyniana, przyłączając ją jako stolicę egzarchatu do zarządzanego z Konstantynopola imperium.
W przeciwieństwie do Florencji i Wenecji turystyka zdaje się być ubocznym elementem życia włoskiej Rawenny, choć Mirabilandia, disnejowski park w pobliżu, przyciąga latem prawdziwe tłumy. Miasto bardzo ucierpiało podczas II wojny światowej, dlatego centrum okazuje się zaskakująco nowoczesne. Prócz kościołów i mozaik koniecznie trzeba zobaczyć na gwarny rynek z licznymi kawiarniami i hałaśliwymi restauracjami. Życie nocne jest ubogie, lecz latem rozrywki dostarczą pobliskie kurorty.
Trudno przypuszczać, by ktoś rozgorączkowany atrakcjami miasta miał czas i ochotę na odwiedzenie biblioteki. Warto jednak wiedzieć, że przechowywane w niej księgi zawierają nazwiska znanych ludzi, którzy zwiedzali Rawennę, m.in. wielu Polaków: Tymona Niesiołowskiego, Adama Asnyka, Lucjana Rydla, Jana Kasprowicza, Sapiehów, Radziwiłłów i Czartoryskich.
Sercem Rawenny jest rozległa Piazza del Topolo, założona przez Wenecjan w XV w. Kilka przecznic na południe od placu, po drugiej stronie Piazza Garibaldi przy Via Alighieri, stoi Tomba di Dante, niewielki klasycystyczny budynek z XVIII w. z XV-wiecznym grobowcem poety. Po wygnaniu z Florencji Dante przybył do Rawenny, gdzie pod opieką rządzącego rodu Da Polenta ukończył ,,Boską komedię". Po śmierci w 1381 r. pochowano go w sąsiednim kościele San Francesco. W wielokrotnie przebudowywanej świątyni zachowały się fragmenty z IV w. Warto zejść po schodach, by zobaczyć kryptę z pozostałościami mozaikowej posadzki z X w. Museo Dantesco w krużgankach zainteresuje wyłącznie wielbicieli talentu poety.
Włochy na skróty
Regiony:
Przewodnik - Galeria
1/26