geografia Tunezji

geografia Tunezji

Tunezja leży w Afryce północnej nad Morzem Śródziemnym. Linia brzegowa kraju jest dobrze rozwinięta, w ląd wcinają się liczne zatoki. Największe z nich to: zatoka Tuniska, Hammamet i Mała Syrta.

Północne wybrzeże jest wysokie, strome i skaliste, natomiast wzdłuż wybrzeża wschodniego ciągną się piaszczyste plaże. W zatokach jest wiele wysp i wysepek m.in. największa i najbardziej znana - Dżerba oraz grupa wysp Kerkenna (Chergui i Gharbi).

Obszar państwa jest wyraźnie podzielony na dwie części: północną - górzystą oraz południową - równinną.

Na północy znajdują się wschodnie krańce Atlasu Tellskiego i Saharyjskiego. Tworzą one dwa równolegle do siebie położone pasma Gór Tunezyjskich oraz Tebessa, z najwyższym szczytem Dżabal asz-Szanabi (1544 m. n.p.m.). Pasma te rozdziela urodzajna wypełniona osadami rzecznymi dolina rzeki Madżara.

W kierunku południowym góry powoli obniżają się przechodząc w przybrzeżną równinę zwaną Sahelem Tunezyjskim. Między obszarem górskim a równiną znajduje się region zwany Stepem Tunezyjskim.

To rozległe obniżenie, w którym leży wielka depresja, jest pozostałością po dawnej zatoce morskiej. Występują tu wysychające okresowo wielkie słone jeziora - bagna, zwane szotami. Największy z nich to Szott al - Dżarid.

Południową krainę równin obejmuje pustynna wyżyna Dahar, z niewysokimi pasmami górskimi Ksour i Demer (700 m. n.p.m.).

W kierunku wschodnim rozciąga się nadbrzeżna i lekko pofałdowana nizina Dżafara. Natomiast południowy kraniec zajmują wydmy Wielkiego Ergu Wschodniego, które tworzą pustynię Remel El Abiod.

Klimat Tunezji, zwłaszcza w jej północnej części ma charakter klimatu śródziemnomorskiego, gdzie dominują suche i gorące lata ze średnią temperaturą około 28°C. Zimy są łagodne i wilgotne. Średnia temperatura w Tunisie wynosi około 10° C. Śnieg pojawia się tylko w górach na północnym wschodzie.

Im dalej na południe tym klimat jest bardziej gorący i suchy. Są tu miejsca gdzie przez kilka lat nie spadnie ani kropla deszczu. Maksymalna odnotowana temperatura to 50°C.

Opad roczny na południu wynosi jedynie 150 mm, przy 1000 mm na północy kraju. Czasem pojawiają się nagłe i silne ulewy powodując wiele zniszczeń. Niekorzystny i uciążliwy jest gorący wiatr znad Sahary - sirocco.

Warunki klimatyczne mają wpływ na sieć rzeczną w Tunezji. Stałych rzek jest tu niewiele. Największą z nich jest Madżara o długości 460 km, której źródła zlokalizowane są w Algierii. Drugą większą rzeką jest Mellane.

Na południu rzeki zwane uedami występują bardzo rzadko i niosą wody jedynie w okresie jesienno- zimowym, po opadach deszczu. Jezior naturalnych praktycznie w Tunezji nie ma nie licząc niewielkich zbiorników powstałych w wyniku odcięcia zatok od morza w północnej i środkowej części wybrzeża.

Wybudowano tu jednak kilka zbiorników sztucznych, np. Sidi Saad na rzece Zeround, Testour na Madżerdzie. Największe słone jeziora - bagna, czyli szoty, to Dżarid o powierzchni 5 tys. km² i Al - Gharsa. Wśród piasków pustyni spotkać można jednak oazy, które istnieją dzięki dużym zasobom wód podziemnych.

Obszary chronione w Tunezji zajmują jedynie 0,3 % powierzchni państwa. Obejmują one dwa parki narodowe. Są to Dżabal asz - Szanabi z najwyższym szczytem kraju, oraz Zembra i Zembretta- chroniący przybrzeżną faunę i florę. Swoistą atrakcją są również szoty.