Historia Tunezji
Wybierając się do Tunezji na wakacje warto dowiedzieć się nieco więcej o kulturze tego kraju. Zachwyca on bowiem nie tylko pięknymi plażami i kurortami, ale też ciekawą i bogatą tradycją, sięgającą jeszcze czasów starożytnych.
Kiedy powstała Tunezja?
Według badań archeologicznych, ślady człowieka na tym terenie związane są z epoką kamienia łupanego. Około 3 tys. lat p.n.e. z południa i wschodu na te tereny napłynęły koczownicze plemiona berberyjskie. 2 tys. lat p.n.e. obszar ten został opanowany przez Fenicjan, którzy założyli tu swoje miasta. Jednym z nich była słynna Kartagina. W szczytowym okresie rozwoju stała się jednym z najważniejszych mocarstw świata antycznego.Tunezja – wojny i podboje
W wyniku konfliktu z Cesarstwem Rzymskim i klęski Hannibala pod Zamą, w 146 r. p.n.e. państwo przeszło pod panowanie Rzymian, jako prowincja Africa Proconsularis. W V wieku n.e. Tunezję podbili germańscy Wandalowie, a wiek później Bizantyjczycy. Wraz z końcem VII wieku dostała się we władanie Arabów. Gdy w 1574 podbili kraj Turcy, Tunezja stała się częścią Imperium Osmańskiego. W praktyce jednak pozostawała niezależnym księstwem rządzonym przez bejów. Jednak na skutek dużego zadłużenia w 1881 r. kontrolę nad krajem przejęła Francja, czyniąc go swoim protektoratem.Walka o niepodległość w Tunezji
Bardzo szybko rozwinął się tu ruch narodowowyzwoleńczy, a w latach dwudziestych XX wieku powstała walcząca o niepodległość partia Destur. W czasie II wojny światowej Tunezja okupowana była przez wojska niemieckie i włoskie. Przez kraj przebiegał jeden z ważniejszych frontów wojny. Dopiero w 1943 roku kraj został zdobyty przez wojska brytyjskie. Zależność od Francji trwała do 1954 r., kiedy Tunezja uzyskała wewnętrzną autonomię, a 20 marca 1956 r. niepodległość.Tunezja – droga ku demokracji
Pierwszym prezydentem został Habiba Bourguiba. Początkowo był wybierany na pięcioletnie kadencje, aż w 1975 r. został mianowany dożywotnim prezydentem. Jego rządy twardej ręki w jednej strony uniemożliwiały rozwój fundamentalizmów i zbliżyły kraj ku zachodniej Europie, z drugiej ograniczały pluralizm i demokrację. W 1987 roku prezydent został usunięty w wyniku zamachu stanu, a zastąpił go dotychczasowy premier Ben Ali. Niestety również on kontynuował autorytarny styl rządzenia, dławiąc opozycję.Ustrój polityczny w Tunezji
Na przełomie 2010 i 2011 roku doszło w Tunezji do masowych protestów, rozpoczynając słynną „arabską wiosnę”. W ich wyniku Ben Ali opuścił kraj, a Tunezja rozpoczęła trudną drogę ku demokracji. W 2022 roku została przyjęta nowa konstytucja, która określa Tunezję jako państwo o ustroju republikańskim.Opinie o miastach w Tunezji
Tunis
ziena1
Kartagina, historyczne punickie miasto Ogólnie: Na przedmieściach Tunisu, wśród bogatych willi (tutaj też znajduje się siedziba prezydenta Tunezji), znajdują się pozostałości Kartaginy – historycznego punickiego miasta. Kartagina była potężnym starożytnym mocarstwem obejmującym swoim zasięgiem tereny północnej Afryki oraz obecnej Hiszpanii i Włoch. Konflikt pomiędzy Rzymem a Kartaginą w 264 roku p.n.e. dał początek długotrwałym wojnom, znanym jako wojny punickie. Toczyły się one na ogromnym obszarze, rozciągającym się od Kartaginy, poprzez Półwysep Iberyjski, aż po Italię. Konflikt trwał 118 lat i zakończył się w 146 roku p.n.e., gdy Kartagina została zdobyta i zrównana z ziemią. Mimo, że pozostały tylko ruiny, Kartagina do dzisiaj robi wrażenie.
Atrakcje turystyczne: Pierwszym etapem zwiedzania jest sanktuarium (tophet) - święte miejsce, w którym przez wieki rodziny kartagińskich dostojników składały bogom w ofierze pierworodnych synów. Tysiące chłopców uduszono w tym miejscu i spalono, a szczątki składano do urn i grzebano pod kamiennymi stelami. Odnalezione po wiekach stele zgromadzono w muzeum Bardo. Starożytne miasto powstało wokół wzgórza Byrsa, na którym dzisiaj wznosi się budynek Muzeum Narodowego Kartaginy. Wśród eksponowanych obiektów znajdują się greckie i rzymskie posągi, rzymskie sarkofagi, fenickie stele i amfory. Wiele przedmiotów umieszczono pod gołym niebem, cieniu rosnących tu cyprysów, pinii i eukaliptusów. W pobliżu muzeum, warto zobaczyć odsłonięte fundamenty i fragmenty murów fenickiego domu, który mógł mieć nawet sześć kondygnacji. Zachowały się cysterny i kanały odprowadzające ścieki, pięknie ozdobione różowymi stiukami. Na wzgórzu stoi dawna katedra św. Ludwika - zbudowana w 1890 r. Imponujące rozmiarami ruiny term Antoniusza znajdują się blisko. Nowoczesna, pilnie strzeżona willa po drugiej stronie - to rezydencja prezydenta Tunezji. Przewodnicy przestrzegają, żeby w czasie robienia zdjęć ruin Kartaginy nie kierować obiektywów aparatów w kierunku murów otaczających rezydencję prezydenta. Poniżej odeonu można zobaczyć odrestaurowany teatr rzymski. Odbywają się tam koncerty i spektakle teatralne w ramach międzynarodowego festiwalu, który co roku ma miejsce w Kartaginie.
Aktywny wypoczynek: Z aktywnego wypoczynku można skorzystac w Tunisie. Tutaj brak takich możliwości
Życie nocne: z form życia nocnego należy skorzystać w Tunisie. Ponieważ Kartagina jest muzeum, nie występuje tutaj życie nocne
Komunikacja: dojechać można tutaj komunikacją miejską Tunisu lub autokarem w ramach wycieczki fakultatywnej
Jedzenie i restauracje: Z jedzenia na terenie ruin Kartaginy można skorzystać w barze w pawilonie przy wyjściu z terenu ruin Kartaginy
Zdrowie i bezpieczeństwo: nie ma tutaj najmniejszych problemów ze zdrowiem i bezpieczeństwem
Pogoda: Polecam koniec wrzesnia, kiedy nie panują już takie duże upały i łatwiej zwiedzać ruiny Kartaginy
Atrakcje turystyczne: Pierwszym etapem zwiedzania jest sanktuarium (tophet) - święte miejsce, w którym przez wieki rodziny kartagińskich dostojników składały bogom w ofierze pierworodnych synów. Tysiące chłopców uduszono w tym miejscu i spalono, a szczątki składano do urn i grzebano pod kamiennymi stelami. Odnalezione po wiekach stele zgromadzono w muzeum Bardo. Starożytne miasto powstało wokół wzgórza Byrsa, na którym dzisiaj wznosi się budynek Muzeum Narodowego Kartaginy. Wśród eksponowanych obiektów znajdują się greckie i rzymskie posągi, rzymskie sarkofagi, fenickie stele i amfory. Wiele przedmiotów umieszczono pod gołym niebem, cieniu rosnących tu cyprysów, pinii i eukaliptusów. W pobliżu muzeum, warto zobaczyć odsłonięte fundamenty i fragmenty murów fenickiego domu, który mógł mieć nawet sześć kondygnacji. Zachowały się cysterny i kanały odprowadzające ścieki, pięknie ozdobione różowymi stiukami. Na wzgórzu stoi dawna katedra św. Ludwika - zbudowana w 1890 r. Imponujące rozmiarami ruiny term Antoniusza znajdują się blisko. Nowoczesna, pilnie strzeżona willa po drugiej stronie - to rezydencja prezydenta Tunezji. Przewodnicy przestrzegają, żeby w czasie robienia zdjęć ruin Kartaginy nie kierować obiektywów aparatów w kierunku murów otaczających rezydencję prezydenta. Poniżej odeonu można zobaczyć odrestaurowany teatr rzymski. Odbywają się tam koncerty i spektakle teatralne w ramach międzynarodowego festiwalu, który co roku ma miejsce w Kartaginie.
Aktywny wypoczynek: Z aktywnego wypoczynku można skorzystac w Tunisie. Tutaj brak takich możliwości
Życie nocne: z form życia nocnego należy skorzystać w Tunisie. Ponieważ Kartagina jest muzeum, nie występuje tutaj życie nocne
Komunikacja: dojechać można tutaj komunikacją miejską Tunisu lub autokarem w ramach wycieczki fakultatywnej
Jedzenie i restauracje: Z jedzenia na terenie ruin Kartaginy można skorzystać w barze w pawilonie przy wyjściu z terenu ruin Kartaginy
Zdrowie i bezpieczeństwo: nie ma tutaj najmniejszych problemów ze zdrowiem i bezpieczeństwem
Pogoda: Polecam koniec wrzesnia, kiedy nie panują już takie duże upały i łatwiej zwiedzać ruiny Kartaginy
Tunezja na skróty
Regiony:
Hotele:
Przewodnik - Galeria
1/26