Przewodnik Narty i snowboard
Alpy to region o skomplikowanej sytuacji klimatycznej. Położenie na styku dwóch głównych stref klimatycznych: klimatu umiarkowanego i śródziemnomorskiego powoduje duże zróżnicowanie warunków na północnych i południowych stokach tego łańcucha górskiego. Trzeba mieć na uwadze także fakt, że, ze względu na swoją wysokość, Alpy stanowią barierę oddzielającą obie strefy, a same charakteryzują się astrefowym klimatem górskim.
Klimat górski panujący w samych Alpach uzależniony jest nie tyle od strefy, w której się znajduje, co od wysokości nad poziomem morza. W Alpach odnotowuje się średni spadek temperatury 0.6 st. C na każde 100 metrów. Stąd prosty wniosek: im wyżej tym bardziej odmienny od występującego u podnóży klimat, zdecydowanie surowszy.
Dla pełnego obrazu należy wspomnieć także o lokalnych różnicach klimatycznych. Doliny alpejskie o przebiegu w kierunku południowym mają klimat łagodniejszy i wilgotniejszy od tych o przebiegu wschodnim. Zaleganie śniegu w tych pierwszych jest zdecydowanie krótsze, za to nasłonecznienie dłuższe w skali roku.
Zróżnicowany jest także rozkład opadów. Najniższe wartości odnotowuje się w dolinach, z których najsuchsze nie przekraczają wartości 500 mm w ciągu roku. Największe wartości opadów występują w Alpach Zachodnich: od 3000 do 4000 mm przy czym największe występują na wysokości od 2300 do 2800 m. n.p.m. Powyżej tej wysokości ilość opadów znowu maleje. Powyżej wysokości 2500 m. n.p.m. przeważającą formą opadów jest śnieg lub wychłodzony deszcz. W Alpach Wschodnich wartości opadów są niższe a ich maksimum nie przekracza 3000 mm w roku.
Granica wiecznego śniegu, czyli minimalna wysokość powyżej której więcej śniegu spada niż go topnieje, uzależniona jest od ekspozycji stoku gór. Na stokach północnych granice te wyznacza wysokość 2500 m. n.p.m. a po stronie południowej warunki sprzyjające do powstawania lodowców zaczynają się średnio od wysokości 3200 m. n.p.m.
W Alpach występuje także charakterystyczny wiatr regionalny. Przykładem może być fen – ciepły i suchy wiatr południowy wiejący zimą i wiosną. Jego obecność powoduje wzrost temperatury w dolinach i kotlinach i przyspiesza procesy wegetacyjne. Odmienny w swoim charakterze jest mistral – północny wiatr przynoszący południowej Francji ochłodzenie i lokalnie znaczne spadki temperatury. Do wiatru lokalnego zalicza się także wiatr dolinny o zmiennym przebiegu dobowym: nocą schodzi stokami z gór w doliny, a w ciągu dnia wieje w odwrotnym kierunku powodując powstawanie lokalnego mikroklimatu dolin alpejskich.
Ze względu na swój klimat, pomimo położenia w strefie umiarkowanej i podzwrotnikowej, Alpy należą do najchłodniejszych miejsc w Europie. Absolutne minimum temperaturowe to – 53 st. C.