Historia Chin

<rys1>Na terytorium Chin rozwinęła się jedna z <strong>najstarszych cywilizacji świata</strong>. Pierwsza rolnicza kultura Chin rozwinęła się w neolicie (ok. 5000-2500 p.n.e.). Jej szybki rozkwit w kolejnych wiekach nastąpił dzięki licznym <strong>wynalazkom</strong>, ułatwiającym pracę. Zaczęto stosować radło, <strong>koło garncarskie</strong>, nawadnianie pól. Poznano zasady <strong>uprawy ryżu</strong> i morwy oraz <strong>hodowli jedwabników</strong>.

Pogoda w Chinach

Dzisiaj, 25.2 7°C
Na terytorium Chin rozwinęła się jedna z najstarszych cywilizacji świata. Pierwsza rolnicza kultura Chin rozwinęła się w neolicie (ok. 5000-2500 p.n.e.). Jej szybki rozkwit w kolejnych wiekach nastąpił dzięki licznym wynalazkom, ułatwiającym pracę. Zaczęto stosować radło, koło garncarskie, nawadnianie pól. Poznano zasady uprawy ryżu i morwy oraz hodowli jedwabników. W latach 1766-1122 p.n.e. panowała w Chinach pierwsza historycznie udokumentowana dynastia, Shang. Stworzono wówczas pismo, pierwszy kalendarz i zaczęto zakładać miasta. Za kolejnej dynastii - Zhou - wprowadzono system lenny.

Wiek V-III p.n.e. to epoka Walczących Królestw. Toczyły się wówczas liczne wojny pomiędzy drobnymi królestwami. Był to zarazem złoty wiek filozofii chińskiej. Powstał wówczas konfucjanizm, taoizm i legizm.
III w. p.n.e. to okres intensywnych najazdów ludów koczowniczych z północy i zachodu.By to też okres największej świetności Chin, przypadający na rządy dynastii Han (206 r. p.n.e. - 220 r. n.e.). Chiny były wówczas najlepiej rozwiniętym państwem świata. Na bardzo wysokim poziomie stała także technika.

Upadek dynastii był początkiem długotrwałego zastoju gospodarczego i kulturalnego. Dużego znaczenia nabrał w tym okresie buddyzm. Kolejny etap rozwoju państwa przypadł na panowanie dynastii Tang. W VIII w. wydrukowana została w Chinach pierwsza na świecie książka.

W 1211 r. rozpoczął się okres podbojów i panowania Mongołów na tronie chińskim. Założyli oni własną dynastię Yuan ze stolicą w Pekinie. Z czasem imperium mongolskie zaczęło się rozpadać i w 1368 r. rządy w Chinach przejęła nowa dynastia, Ming.

Był to okres silnego rozwoju państwa i otwarcia się na zagraniczne wpływy. Jednak wojny z Mongołami, najazdy piratów, wewnętrzne konflikty polityczne w państwie doprowadziły w 1644 r. do upadku dynastii. Władzę przejęła mandżurska dynastia Qing.

W tym czasie do Chin docierali już Europejczycy, prowadząc działalność polityczno-handlową i misyjną. Niezadowolenie Chińczyków z coraz silniejszych wpływów europejskich w ich państwie doprowadziło w 1757 r. do zamknięcia dla obcokrajowców wszystkich portów chińskich z wyjątkiem Kantonu.

Nie uratowało to jednak Chin. Brytyjsko-chińskie wojny opiumowe, walki wewnętrzne jak powstanie tajpingów i przegrana wojna z Japonią w 1894 r. doprowadziły do ostatecznego upadku kraju. Chiny stały się on państwem półkolonialnym. Utworzone zostały dwie strefy wpływów: japońska i angielska.

W 1911 r. doszło do wybuchu rewolucji i ustanowienia republiki. Był to jednocześnie początek długotrwałej walki o władzę i polityczną dominację. Wykorzystała to Japonia, która w 1931 r. zajęła Mandżurię. Na tronie stworzonego tam marionetkowego państewka zasiadł ostatni cesarz Chin, Pu Yi. Po zdobyciu Pekinu przez Japonię, Chińczycy utworzyli antyjapoński front, dowodzony przez komunistycznego przywódcę, Mao Zedonga.

W latach 1946-1949 wybuchła wojna domowa. Zwycięstwo odnieśli komuniści i utworzyli Chińską Republikę Ludową. Przedstawiciele dotychczasowego rządu znaleźli schronienie na Tajwanie. W roku 1950 chińska armia zaatakowała Tybet, dokonując tzw. "pokojowego wyzwolenia", rozpoczynając tym okupację tego rejonu, która trwa do dziś.

Mao Zedong wprowadzał zasady funkcjonowania gospodarki komunistycznej i realizował “Politykę Wielkich Kroków", czyli szybkiego postępu poprzez kolektywizację i uspołecznianie. W 1966 r. ogłosił "rewolucję kulturalną". Szkoły zostały zamknięte, a cała ludność miała pracować fizycznie, gdyż tylko taką formę pracy uważano za użyteczną. Eksperymenty te doprowadziły do wyniszczenia kraju, oraz izolacji.

Po śmierci Mao Zedonga w 1976 r. ponownie zaczęła się walka o władzę. Mimo przeprowadzenia reform i szerszego nawiązania kontaktów ze światem Zachodu, chiński ustrój ma charakter autorytarny, a władze mają ścisłą kontrolę nad życiem politycznym, społecznym i gospodarczym kraju.

Opinie o miastach w Chinach

4,3
Pekin Zbyszek
Piękne rozwijające się miasto. Robi wrażenie rozmach architektoniczny. Bardzo przyjazne metro, bez problemów dojedzie się do wybranego celu. Polecam wszystkim zwłaszcza przepiękne świątynie i oczywiście Wielki Mur - to naprawdę warto zobaczyć.

Chiny na skróty

Miejsca:
ZGŁOŚ UWAGI DO STRONY