Historia Irlandii

Irlandia podawana jest jako przyklad jednego z najbardziej celtyckich krajów Europy. Najdawniejsza grupa etniczna zamieszkujaca Irlandie byli jednak <strong>Piktowie</strong>. Dopiero w IV - III w. p.n.e. przybyly na wyspe <strong>plemiona celtyckie</strong>, które w pierwszych wiekach naszej ery utworzyly 5 federacji plemiennych pod zwierzchnia wladza króla z siedziba w <strong>Tara</strong>.

Pogoda w Irlandii

Dzisiaj, 17.1 6°C
Irlandia podawana jest jako przyklad jednego z najbardziej celtyckich krajów Europy. Najdawniejsza grupa etniczna zamieszkujaca Irlandie byli jednak Piktowie. Dopiero w IV - III w. p.n.e. przybyly na wyspe plemiona celtyckie, które w pierwszych wiekach naszej ery utworzyly 5 federacji plemiennych pod zwierzchnia wladza króla z siedziba w Tara. W latach 432-465 Irlandia zostala schrystianizowana przez sw. Patryka i stala sie glównym osrodkiem nauki. Chrystianizacja wplynela na zaciesnienie kontaktów z panstwami kontynentu europejskiego, a elementy kultury irlandzkiej przenikaly do Europy poprzez dzialalnosc irlandzkich misjonarzy.

Wyspa przez wiele wieków byla wolna od najazdów obcych ludów germanskich, gdy te pustoszyly ziemie Europy. Mimo, ze sama wyspa nigdy nie byla czescia Imperium Rzymskiego, wzgledny spokój pozwolil na schronienie sie tu wielu potomków dawnego swiata lacinskiego.

Jednak juz w 795 roku Irlandia stala sie glównym celem najazdów Skandynawów (Wikingów). Wreszcie od 1171 roku jej systematyczny podbój rozpoczeli Anglo-Normanowie z Wielkiej Brytanii. Kosciól i rycerstwo irlandzkie uznalo zwierzchnictwo króla angielskiego Henryka II.

Przez kolejne wieki angielscy baronowie zasymilowali sie z irlandzkimi poddanymi. Ci coraz czesciej natomiast przyjmowali jezyk angielski - pozostajacy mowa klasy wladajacej. Opór jednak wzmógl sie w okresie reformacji.

Mieszkancy Irlandii pozostali wierni kosciolowi rzymsko - katolickiemu i nie uznali króla jako glowy kosciola. Rozpoczely sie religijne przesladowania katolickiej ludnosci Irlandii, rugowania Irlandczyków z ich ziem i osadzania na nich kolonistów angielskich i szkockich. Polityka wladz angielskich prowadzila do wyniszczenia gospodarczego i ludnosciowego kraju. Spowodowala w XVIII i XIX wieku masowa emigracje Irlandczyków, glównie do Stanów Zjednoczonych.

Odrebnosc wyznaniowa i kulturowa, a nie jak zwykle bywa - jezykowa, stala sie glównym wyznacznikiem poczucia narodowego Irlandczyków. Odwolywano sie przy tym do celtyckiej tradycji. W XVIII wieku nastapil rozwój ruchów niepodleglosciowych.

Nieudane powstanie Towarzystwa Zjednoczonych Irlandczyków w 1798 roku, zapoczatkowalo okres pelen niepokojów i zbrojnych wystapien - majacych na celu uzyskanie niepodleglosci. W 1800 roku Irlandia zostala zmuszona do podpisania unii realnej z Anglia, na mocy której rozwiazano irlandzki parlament.

W polowie XIX wieku powstala tajna organizacja - ruch Fenian, która wraz z powstalym na poczatku XX wieku ruchem Sinn Fein, doprowadzily do uchwalenia przez wladze angielskie w 1914 roku ustawy o autonomii Irlandii. 21 stycznia 1919 roku proklamowano republike Irlandii.

Wolne panstwo irlandzkie o statusie dominium powstalo trzy lata pózniej. Obszar wyspy podzielono wówczas na czesc pólnocno-wschodnia pozostajaca przy Wielkiej Brytanii i Wolne Panstwo Irlandzkie. Niezadowolenie przeciwników podzialu kraju doprowadzilo w latach 1922-23 do wojny domowej, zakonczonej zwyciestwem zwolenników ukladu.

W 1949 roku Irlandia wystapila ze Wspólnoty Narodów. Prowadzac polityke neutralna dazyla do zjednoczenia z Irlandia Pólnocna. W 1955 roku zostala czlonkiem ONZ a w 1973 czlonkiem Wspólnoty Europejskiej.

Od 1968 roku rozpoczely sie w Irlandii Pólnocnej starcia miedzy katolikami a protestantami. W 1972 roku wladze nad Irlandia Pólnocna przejal bezposrednio rzad brytyjski i nastapilo rozwiazanie lokalnego rzadu.

Pociagnelo to za soba nasilenie zamachów terrorystycznych prowadzonych przez Irlandzka Armie Republikanska. Prowadzony od kilku lat proces pokojowy ma doprowadzic do calkowitego zazegnania konfliktu i przyznania jednakowych praw obu jego stronom.


Opinie o miastach w Irlandii

4,5
Dublin konrad
Dublin - stolica Ogólnie: Bardzo ładne założenia architektoniczne, bogata historia, wiele różnych atrakcji.
Atrakcje turystyczne: Darmowe muzea narodowe, zabytki, architektura, parki miejskie, puby, restauracje
Aktywny wypoczynek: wiele różnych form aktywnego wypocznku, otoczone różnorodnymi terenami rekreacyjnymi: wybrzeże z Howth, góry Willow
Życie nocne: Każdy znajdzie coś dla siebie. tysiące pubów, restauracji. Drogo.
Komunikacja: Dobre połączenia autobusami(również piętrowe), niedawno wybudowaną kolejką łączącą kilkoma liniami centrum z przedmieściammi.Lotnisko międzynarodowe, dużo tanich linii lotniczych.
Jedzenie i restauracje: Kuchnie całego świata, tysiące restauracji.
Zdrowie i bezpieczeństwo: Niektóre dzielnice są niebezpieczne.
Pogoda: Często pada, wilgotno, pochmurno. niewielka ilość godzin słonecznych.
Plaża: Na przedmieściach.Polączenie kolejką.Piaszczysta,zimna woda.
Stoki narciarskie: brak

Irlandia na skróty

Miejsca: