Hotel Sunshine Club

Do dyspozycji były dwie plaże hotelowe – Santa Maria i Groticella, na obie goście dowożono hotelowym busem (patrz wyżej), który każdy musiał „zamówić” z wyprzedzeniem (miejsc było tylko 8). Ostatni odbiór z plaży możliwy był o godzinie 19:00, ale zazwyczaj ostatni przejazd odbywał się o 18:30, a szkoda, gdy plaża najprzyjemniej była wieczorem. Santa Maria była przepełniona, woda brudna i tłusta od produktów do opalania, śmieci zaśmiecające plażę i ogólnie rzecz biorąc nie było nic do roboty. Druga plaża - niedaleko jaskiń - była malownicza, choć też zawsze pełna, ale woda tam była czysta i na pewno można było nurkować. Na plaży był też bar i całkiem przyzwoita restauracja - ale brak pryszniców, toalet, przebieralni - zero. Można oczywiście wybrać się na wycieczkę łodzią z pływaniem z łódki lub na plażach, albo wypożyczyć motocykl lub samochód i pojechać na jedną z pobliskich plaż – całkiem przypadła nam do gustu prawie pusta Spiagga Petrano, która nie była daleko od plaży Santa Maria, ale podróż tam była pieszo, całkowicie wymeldowała nas z hotelu. Kiedy wsiedliśmy do pociągu do słynnego miasta Tropea, plaża była dosłownie łeb w łeb – absolutna katastrofa. Dla nas najlepiej pływało się na plaży Groticella, gdzie kursował hotelowy bus, a hotel miał tam ładne leżaki i parasole w nieco mniej zatłoczonej części - więc było przyjemnie, szczególnie rano i wieczorem.

Jedzenie było dużym rozczarowaniem. Mieliśmy obiadokolację i obiady czasami były częściowo udane, ale porównanie z odwiedzonymi do tej pory hotelami w innych krajach i regionach wypadło fatalnie. Przez cały tydzień na śniadaniu był absolutnie identyczny wybór potraw z przewagą niezdrowych, słodkich bułek i żadnych warzyw, na obiad posiłki też były nieco powtarzalne, a świeżych, lokalnych owoców, na które czekaliśmy z niecierpliwością, w ogóle nie było - przy z wyjątkiem arbuzów w niektóre dni. W przypadku tzw. „lekkiego lunchu”, który hotel oferował od godziny 13:00, najwyraźniej pozostały resztki z poprzedniej kolacji za 15 euro i nawet bez najmniejszego wysiłku, aby chociaż inaczej je ułożyć, było to naprawdę żałosne.

Na pierwszy rzut oka hotel był bardzo ładny, przestronny i szczegółowy, oferował nawet spa i wellness (my nie próbowaliśmy), i nawet nie miało znaczenia, że nie był najnowszy, skoro wyposażenie było funkcjonalne i stosunkowo czysto, ale byliśmy bardzo zaskoczeni, że dostaliśmy „na pierwszy „dobry” pokój na parterze z wrażeniem piwnicy z widokiem na rodzaj zaniedbanego i brudnego betonowego pomieszczenia zamkniętego ze śmieciami, jednak po mojej prośbie o zmianę recepcjonistka w ciągu godziny dała nam ładny pokój na 3 piętrze z widokiem na morze. Winą była nie tyle odległość hotelu od plaży, ile charakter terenu w okolicy, gdzie hotel stał na wzniesieniu i prowadziła kręta droga o długości ok. 2 km, zaśmiecona śmieciami i pozbawiona wiaty od słońca, prowadzące do morza. Hotel uratował go dzięki transferowi, ale miał ograniczoną pojemność i nie można było do niego wejść. Z hotelu de facto nie było dokąd pójść na piechotę, miasteczko kolejny kilometr czy dwa pod górę de facto nic nie oferowało, podobnie jak miasteczko/osada nad morzem też nic. Wszędzie w cywilizacji potrzebny był samochód czy pociąg, ale w upale dojście na dworzec było uciążliwe - na szczęście hotelowy bus też nas tam zawiózł.

Nie odwiedziliśmy strefy wellness, personel ogólnie był w stanie i chciał porozumiewać się tylko w języku włoskim, co było dużym problemem (prawie nikt też nie mówił po angielsku), teren wokół basenu (na przykład strefa prysznicowa) był dość obskurny, a sam basen był dość nieatrakcyjny i nadmiernie śmierdział chlorem, jedzenie było przeciętne poniżej średniej, wyposażenie pokoi dość nędzne (choć funkcjonalne),... Prawdopodobnie najgorszy był program kulturalno-muzyczny od 20:00, jakie zapewne hotele od pewnego zadeklarowanego poziomu muszą oferować w formie muzyki na żywo – bo w całym tygodniu program ten miał co najmniej zadowalającą wartość, może tylko raz, zaś przez resztę tygodnia była to produkcja niemalże nie do słuchania, irytujące i obraźliwe dla wszelkiej wrażliwości estetycznej. W dodatku zdarzało się to codziennie do 24:00 i nie dało się od tego uciec - było słychać w pokoju nawet po otwarciu rolet zewnętrznych, a siedzenie na zewnątrz przy basenie było przez to niewygodne do tego stopnia, że nierealne.

Ta recenzja została automatycznie przetłumaczona za pomocą Google Translate