Stare Miasto Fot. Ł.Wall | |
"Otwarte miasto"
Szanghaj leżące u ujścia rzeki Jangcy nad Morzem Wschodniochińskim do czasów pierwszej wojny opiumowej w połowie XIX wieku było małym portem rybackim. Mieszkańcy tego niewielkiego miasteczka dodatkowo czerpali dochody z tkactwa.
Po roku 1842 – po zakończeniu pierwszej wojny opiumowej – do Szanghaju przybyli Anglicy, Francuzi, Japończycy. Znaczna jego część została podzielona na
strefy wpływów obcych państw, które wyłączone były spod jurysdykcji Chin. W efekcie miasto przekształciło się w „specjalną strefę ekonomiczną”.
Na początku XX wieku port w Szanghaju stał się
największym portem chińskim, a znaczną część mieszkańców stanowili obcokrajowcy, doglądających swoich interesów. Miasto kwitło dzięki handlowi jedwabiem, herbatą i opium. To ostatnie w dużych ilościach było sprowadzane przez obcokrajowców. Z tamtego okresu pochodzi znaczna część budowli w stylu europejskim stojących wzdłuż Bundu czy we francuskiej części miasta zwanej Frenchtown. Piękne hotele, bogate fasady banków, pałace przemysłowców do dnia dzisiejszego budzą zachwyt. Miasto to w ówczesnym czasie było miejscem największych zagranicznych inwestycji na świecie.
Fot. Ł.Wall | |
W roku 1921w Szanghaju właśnie powstała
Komunistyczna Partia Chin, która znalazła szerokie poparcie wśród rdzennych mieszkańców. Wyzyskiwani do granic możliwości Chińczycy pracujący dla obcego kapitału, mieszkający w nieludzkich warunkach, cierpiący biedę i głód udzielili swojego poparcie komunistom. W dzielnicy francuskiej można obecnie odwiedzić muzeum powstania KPCh. W Szanghaju również Przewodniczący Mao zainicjował „rewolucję kulturalną”, publikując w miejscowych gazetach artykuł, wcześniej nie dopuszczony do opublikowania w Pekinie. W tym mieście portowym siedzibę miała również czteroosobowa grupa, której przypisywane są wszelkie klęski, nadużycia i niepowodzenia z czasów „rewolucji kulturalnej” tzw. bandy czworga.
Bardzo intensywny rozwój rozpoczął się w roku 1990, kiedy wcielony został w życie plan rozwoju
Pudongu na wschodnim brzegu rzeki Huangpu. – nowej dzielnicy, gdzie utworzona została Specjalna Strefa Ekonomiczna. Jak grzyby po deszczu powstają nowoczesne wielopiętrowe biurowce przypominające nam znane z amerykańskich filmów drapacze chmur. Poszerzane i rozbudowywane są ulice, a w wielu miejscach, gdzie nie ma wolnej przestrzeni na sieć komunikacyjną buduje się skrzyżowania wielopoziomowe. Samochody jeżdżą w niewielkiej odległości od okien np. trzeciego pietra. Stale rozbudowywana jest sieć
supernowoczesnego metra. Bez wątpienia kwitnąca gospodarka, ogromne chińskie i zagraniczne inwestycje w Szanghaju spowodowały, że miasto to znacznie wyprzedziło inne miasta chińskie.
Centrum Fot. Ł.Wall | |
Przebywając w Szanghaju odnosi się wrażenie wielkiej nowoczesności i ogromnych możliwości rozwojowych tego miasta. Jednocześnie można zaobserwować
pogłębianie się dysproporcji między mieszkańcami – obok nowoczesnych drapaczy chmur ze szkła i aluminium, bogatych domów towarowych stoją, stare prawie rozpadające się domki przy wąskich uliczkach, zacienionych wieżowcami. To stary Szanghaj, który powoli odchodzi w zapomnienie.
