Przejdź do... | Przejdź do głównego menu

Kuchnia egipska

Kuchnia egipska to wiekowa dama, ma już ponad 2,5 tysiąca lat.   Przez ten czas podlegała wpływom  wielu kultur. A jednocześnie można znaleźć w niej potrawy, których receptura nie zmieniła się od tysięcy lat.

Islam reguluje nie tylko duchowość, ale także życie codzienne wyznawców, a więc także i kuchnię. Dlatego kuchnia muzułmańska to szereg zakazów i nakazów.

Potrawy egipskie dzielą się na dwie grupy:

  • Halal - potrawy, które można spożywać.
  • Haram- potrawy,  które są zabronione.

Podział wydaje się prosty, ale rodzi szereg komplikacji. Wszyscy są zgodni, że wieprzowina i wszystko, co zawiera krew jest zakazane. Ważny jest także sposób w jaki zginęło zwierzę np. krowa jest halal, ale jeśli została uduszona już robi się haram.

Bardzo ważny jest zakaz spożywania alkoholu, co nie znaczy, że w sklepach nie napotkamy procentowych trunków. Butelki okryte czarną folią, lub gazetą, które widzimy w supermarketach to  najprawdopodobniej butelka „z procentami”.  Zdarzają się sklepiki, w których można dostać alkohol, ale zazwyczaj znane są tylko miejscowym. Mimo wszystko w  Egipcie zakaz spożywania napojów wyskokowych jest  dość powszechnie przestrzegany.

Zdrowo i dietetycznie

Egipcjanie gotując wykorzystują dużo świeżych owoców, warzyw i ryb – dlatego to jest lekka kuchnia. Mieszkańcy doliny Nilu na przykład do każdego posiłku spożywają pikantne kiszone warzywa. To zwyczaj, który ma wiele setek lat. Fisich – suszone ryby są jadane jeszcze dłużej, były opisywane już przez Herodota w V wieku przed naszą erą.

Ubożsi Egipcjanie jedzą dużo bobu ( ful).  Jest bogaty w białko i doskonale zastępuje mięso. Sposób przygotowanie także nie zmienił się od wieków. Bób jest gotowany w ogromnych glinianych naczyniach, a potem przedawany na kilogramy w małych sklepikach. Po przyniesieniu do domu doprawia się go oliwą i różnymi przyprawami, często je z chlebem.  Z bobu Egipcjanie smażą kotleciki  tamijja . Bób się mieli, później dodaje pietruszkę i cebulę i następne uformowane w małe kotleciki smaży się głębokim oleju/

Innym sztandarowym daniem jest zupa molocheja lub molochija z gęsta ugotowana z zielonej rośliny podobnej do szpinaku.

Egipcjanie chętnie jedzą ryby, najczęściej z ryżem, czasem z chlebem. Posiłkom zazwyczaj towarzyszy sałatka z pomidorów, cebuli, natki pietruszki z oliwą, octem winnym i cytryną. Tahina to sos, który także towarzyszy daniom rybnym – przygotowuje się go ze zmielonych ziaren sezamu, rozcieńczonych jogurtem i  doprawia kminem rzymskim, czosnkiem solą i pieprzem.

Do tego sosu można dodać upieczony bakłażana i w efekcie otrzymuje się inną popularną przystawkę: baba ghaung.

W nadmorskich miejscowościach Egiptu można spotkać sprzedawcę umm chulul – są to małże zapakowane w papierowe torebki, małże są najpierw moczone przez 10 dni, by wypłukać piasek, potem są gotowane z przyprawami.  Egipcjanie traktują je jak przekąski.

W Kairze pełno jest maleńkich, lokalnych restauracyjek ze specjałami typowymi dla środkowego Egiptu. Jednym z takich specjałów jest kuszari.

Post w Ramadanie

Jadłospis zmienia się trochę w czasie świąt. Najważniejszym nich jest oczywiście Ramadan.  Porę świętowania wyznacza według kalendarza muzułmańskiego – księżyc. Miesiące w kalendarzu muzułmańskim przesuwają się w stosunku do naszych, dlatego Ramadan raz może wypaść w marcu a raz w październiku, nie jest związany z żadną konkretna pora roku. W Ramadanie pości się od świtu do zmierzchu

Ramadan ma uczyć silnej woli i jest symbolem oczyszczenia duchowego. Podczas święta egipskie ulice stają się wyciszone a po wieczornym nawoływaniu muezzina do modlitwy robi się nich całkowicie pusto. Rozpoczyna się wtedy jedyny dozwolony w czasie święta  posiłek -  iftar, który trzeba zacząć od zjedzenia daktyla.

Sam posiłek jest bardzo obfity, choć to, co się podczas niego podaje zależy w dużej mierze od tego, jaka akurat pora roku wypada. Tradycje podaje się potrawy mięsne, natomiast unika ryb, ponieważ Egipcjanie uważają, że wydołują one pragnienie, a przecież czeka ich kolejny dzień, w trakcie, którego nie wolno im wypić nawet łyka wody.

Kolejnym ważnym świętem świata arabskiego jest Id al - Adha lub Id al - Kabir, czyli Święto Ofiarowania. Przypada na zakończenie pielgrzymki do Mekki, upamiętnia biblijną historię, kiedy Abraham złożył w ofierze Bogu swego syna Izaaka. Tego dnia składa się ofiarę ze zwierzęcia, a na stole królują potrawy mięsne przyrządzone z ofiarowanego zwierzęcia. Zazwyczaj jest to baran. Dania przygotowuje się także z wnętrzności: jąder, flaków, mózgu. Typowym świątecznym daniem są falki barania – kirsza. Mięso je się nawet na śniadanie, nie podaje się natomiast prawie wcale makaronów, ryżu, czy warzyw. Nie podaje się także byt wiele słodyczy.

Czy podobał Ci się ten artykuł?

Możesz ten artykuł udostępnić znajomym.

Czy podobał Ci się ten artykuł?

Możesz ten artykuł udostępnić znajomym.