Wysokie Tatry: przewodnik (Słowacja)
Monumentalny granitowy masyw piętrzący się nad Kotliną Popradzką jest jedyną grupą alpejską w Karpatach i najmniejszym pasmem alpejskim w Europie.
Vysoké Tatry (Tatry Wysokie) o powierzchnią 341 km² (na terytorium Słowacji 260 km²) stanowią prawdziwą esencję alpejskich pejzaży i przyrody. Doskonała infrastruktura przyciąga wielu turystów, choć wędrówki bywają niebezpieczne: obok świetnych dróg, licznych hoteli, restauracji, wyciągów i szlaków, są również symboliczne cmentarze tych, których zabrały góry.
Dramatyzm tatrzańskich krajobrazów potęguje różnica wysokości między szczytami a południowymi kotlinami, wynosząca nawet 2 tys. metrów. Aż
25 tatrzańskich wierchów przekracza 2500 m n.p.m. Całe pasmo tworzy mniej więcej tysiąc rozmaitych szczytów, turni, baszt i kop. Wśród piątki najwyższych: Gerlachovský štít (
Gerlach, 2655 m n.p.m.), Gerlachovska veža (Pośredni Gerlach, 2642 m n.p.m.), Lomnický štít (
Łomnica, 2632 m n.p.m.), Ľadový štít (
Lodowy Szczyt, 2611 m n.p.m.), Pyšný štít (Durny Szczyt, 2623 m n.p.m.). Nie ma naszych Rysów (2499 m n.p.m.), które nie mieszczą się nawet w pierwszej dziesiątce.
Istotnym elementem tatrzańskiego pejzażu są jeziora polodowcowe, z których największe to
Veľke Hinčovo pleso (Wielki Staw Hińczowy, 20,08 ha) a najbardziej znane Štrbské pleso (Jezioro Szczyrbskie, 19,76 ha). W odróżnieniu od Morskiego Oka, do którego można dojść wyłącznie na piechotę, do Szczyrbskiego da się dojechać nawet samochodem.
Tatry przez wieki były ziemią niczyją, krainą, gdzie nie docierali poborcy podatkowi, a ludzie żyli w symbiozie z naturą i być może dlatego przetrwały w słowackiej świadomości narodowej jako symbol wolności. W XIX w. obrosły legendą narodowej świętości - w 1841 r. Ľudovít Štúr poprowadził patriotyczną wyprawę na
Krywań.
Źródło: wydawnictwo Pascal