geografia Indii

SZYBKIE WYSZUKIWANIE
wybierz interesujący cię kierunek lub miejsce:
 
wszystko w jednym miejscu: zdjęcia, mapa świata, temperatury
Indie
1 z 8następne
Tytuł: Indie
wycieczka

Szukaj wycieczki:
Wybierz datę i cenę:

geografia Indii


Indie obejmują większą część subkontynentu indyjskiego ograniczonego od północy łukiem Himalajów, a na południu trójkątem wchodzącego w Ocean Indyjski. Niemal 2/3 powierzchni kraju zajmuje wyżyna Dekan, wzniesiona na wysokość 600-900 m n.p.m. Jej pofalowana rzeźba jest rozcięta szerokimi dolinami rzek.

Od wschodu Dekan graniczy z Ghatami Wschodnimi z najwyższą górą Dewodi Munda (1680 m), a od zachodu wyżynę ograniczają Ghaty Zachodnie z Anajmudi (2695 m). Ghaty oddzielają Dekan od żyznych nizin nadmorskich na wybrzeżach: Malabarskim i Koromandelskim.

W części północnej powierzchnia wyżyny obniża się stopniowo i przechodzi w Nizinę Hinduistańską, rozciągającą się od Morza Arabskiego do Zatoki Bengalskiej. Obejmuje ona dorzecza Gangesu i dolnego biegu Brahmaputry oraz dorzecze górnego Indusu. W zachodniej części niziny znajduje się pustynia Thar, a we wschodniej łańcuch gór Khasi.

Od północy granicę wyznaczają masywy górskie Himalajów (najwyższe na terytorium Indii szczyty to K''angcz''endzonga - 8585 m i Nanga Parbat - 8126 m), oraz Karakorum (K2 - 8611 m). Do Indii należą także archipelagi wysp Andamanów i Nikobrów w zatoce Bengalskiej oraz Lakkadiwów i Amindiwów na Morzu Arabskim.

Indie leżą niemal w całości w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego. Jednak ich rozciągłość geograficzna sprawia, że warunki klimatyczne w północnej i południowej części kraju różnią zasadniczo się. Zachodnią część Niziny Hinduistańskiej cechuje klimat zwrotnikowy pustynny, a w Himalajach i Karakorum panuje klimat podzwrotnikowy górski, chłodny.

Deszcze monsunowe zaczynają się około 1 czerwca na samym południu i przesuwają się ku północy, ogarniając na początku lipca obszar prawie całego kraju. Główny monsun kończy się mniej więcej w październiku. Z kolei na dalekim południu, gdzie nigdy nie robi się chłodno, temperatury z gorących stają się przyjemnie ciepłe.

Wybrzeża z racji większej wilgotności i rozwijającej się bryzy morskiej w godzinach południowych są chłodniejsze niż wnętrze półwyspu, a na zachodnim wybrzeżu panują niższe temperatury niż na wschodnim. Okres monsunu letniego jest porą chłodniejszą, do czego przyczynia się rozwój zachmurzenia i opady hamujące wzrost temperatury w ciągu dnia.

W północnych i środkowych Indiach występują cztery główne pory roku: zimowa - chłodna i sucha; wiosenna - gorąca i sucha; letnia - gorąca i wilgotna; jesienna - chłodna i wilgotna. Na południu kraju, gdzie zimowe miesiące są ciepłe występują tylko dwie pory roku- sucha i wilgotna.

Tylko 19 % powierzchni kraju pokrywają lasy. Są one bardzo różnorodne - na zachodnim wybrzeżu i w dorzeczu Barahmaputry są to wilgotne lasy równikowe, na wybrzeżu wschodnim i w środkowej części dorzecza Gangesu - wilgotne lasy monsunowe.

Na Wyżynie Dekan oprócz suchych lasów zrzucający okresowo liście występuje także formacje sawanny, a w dorzeczu Indusu można zobaczyć suchorośla i formacje półpustynne. Ze względu na dużą wartość rynkową drewna lasy nadmiernie eksploatowano.

W Ghatach Zachodnich niektóre cenniejsze gatunki, jak na przykład palisander indyjski (Dalbergia latifolia), Malabar kino (Pterocarpus marsupium) czy drzewo tekowe zostały całkowicie wyniszczone.

Mimo polowań, kłusownictwa i braku stosownej ochrony w Indiach wciąż zamieszkują niezliczone gatunki zwierząt. Wiele z nich to endemity. Najwybitniejszymi przedstawicielami ssaków są tu: lwy, tygrysy, lamparty, czarne pantery, słonie i nosorożce, dzikie bawoły, w tym wielkie indyjskie gaury, pandy, hieny, szakale i dzikie psy indyjskie.

Wśród małp zobaczyć można makaki i często spotykane langury z długimi ogonami. Świat gadów szczyci się wspaniałą kobrą królewską, pytonami, krokodylami, olbrzymimi żółwiami słodkowodnymi i licznymi jaszczurkami. Świat ptaków jest również licznie reprezentowany.

Na terenie Indii znajduje się 12 parków narodowych i 56 rezerwatów przyrody, które ochraniają zaledwie 4 % powierzchni kraju.

Źródło: wydawnictwo Pascal