Korsyka: przewodnik (Francja)
Korsyka (fr. Corse; ludność 260 tys., powierzchnia 8680 km²) pod wieloma względami przypomina kontynent w miniaturze - choć od ponad 200 lat należy do Francji, zachowała daleko idącą
odrębność - ma własny język, obyczaje i charakter.
Krajobraz wyspy jest niezwykle zróżnicowany: w ciągu jednego dnia można zobaczyć błękitne zatoczki, huczące wodospady, strome wąwozy, prehistoryczne menhiry i gęste lasy kasztanowców i sosen. Z dala od największych kurortów leżą ciche rybackie wioski, zapomniane miasteczka i dzikie plaże, których na próżno szukać w innych częściach basenu Morza Śródziemnego.
Mimo że co roku liczba turystów sześciokrotnie przewyższa populację wyspy, Korsyka zazdrośnie strzeże swojego dziedzictwa, udowadniając na każdym kroku, że w pełni zasługuje na miano l''ile de beâuté -
piękna wyspa.
Język korsykański (corsu), przypominający bardziej włoski niż francuski, jest istotnym czynnikiem korsykańskiej odrębności, więc społeczność wyspy, szczególnie środowisko uniwersyteckie w
Corte, stara się o jego zachowanie.
Korsykę najlepiej odwiedzić w kwietniu lub maju: świeci wówczas słońce, dojrzewają oliwki, a ruch turystyczny jeszcze się nie zaczął. Przed Wielkanocą turystów nie ma prawie wcale.
Źródło: wydawnictwo Pascal