kultura Cypru
Niewielki obszar Cypru podzielony jest na
dwie strefy, nie tylko polityczne, ale przede wszystkim kulturowe.
Część północna to teren zajmowany przez Turków, wyznawców Islamu, natomiast
część południowa- przez Greków, ludność prawosławną.
Podział ten widoczny jest w krajobrazie, życiu codziennym, stylu zachowania, ubiorze, tradycjach itp. W części północnej częściej zobaczymy
minarety meczetów i będziemy słyszeć głos
mezuina wzywający na modlitwę. Na południu w krajobrazie częściej można spotkać
prawosławne kościoły.
Rytm życia i świętowania wyznaczają
chrześcijańskie święta kościelne. Najważniejszy okres to
Wielkanoc, której obchody rozpoczynają się już na początku Wielkiego Tygodnia (Niedziela Palmowa). W Wielki Piątek ma miejsce uroczysta
procesja, podczas której obnoszone są mary Chrystusa tzw.
Epitafios, przystrojone kwiatami. W sobotę natomiast płoną wielkie ogniska, zwane
lambradija, od których pochodzi słowo
lambri, oznaczające w miejscowym języku Wielkanoc. O północy odprawiana jest
Anastasi (msza rezurekcyjna).
Ważnym świętem jest także
Święto Potopu, które jest odpowiednikiem Zielonych Świątek. To tradycyjne święto ma upamiętniać ocalenie Arki Noego. W tym czasie wyznawcy gromadzą się nad morzem, aby wzajemnie oblewać się wodą. Zwyczaj ten związany jest jednocześnie z upamiętnieniem narodzin
Afrodyty z morza. Cypr jest bowiem wyspą na której, według mitologii greckiej, bogini miłości wyłoniła się z piany morskiej.
Do innych znanych
imprez kulturalnych, odbywających się w greckiej części wyspy, zaliczyć można majowe święto kwiatów, festiwal muzyki, tańca i sztuk. Ten ostatni ma miejsce w starożytnym odeonie i średniowiecznym zamku w Pafos. Jest też
Festiwal Wina połączony z darmową
degustacją alkoholu.
Całkiem inne zwyczaje panują na północy wyspy, w części tureckiej. Turcy nie obchodzą świąt tak hucznie i wesoło jak na południu. Najważniejsze ze świąt muzułmańskich to miesiąc ścisłego postu,
Ramadan, podczas którego nie wolno w ciągu dnia, aż do zmroku jeść, pić alkoholu, palić papierosów oraz mieć stosunków seksualnych. Okres ten kończy się
Seker Bayarami, które poświęcone jest spotkaniom rodzinnym i obdarowywaniu prezentami.
Ważnym świętem jest także
Kurban, upamiętniający historię Abrahama, opisaną w Koranie. Na cześć ocalenia Ismaela (syna) organizowana była dawniej rzeź baranów. Jednak ten zwyczaj powoli zamiera.
Ciekawymi imprezami w części tureckiej są
występy folklorystyczne organizowane w Famaguście i Kyrenii, a także święta żniw w Mesaorii, urządzane po zbiorach pomarańczy, truskawek i arbuzów.
Źródło: wydawnictwo Pascal