historia Chin

SZYBKIE WYSZUKIWANIE
wybierz interesujący cię kierunek lub miejsce:
 
wszystko w jednym miejscu: zdjęcia, mapa świata, temperatury
Chiny
1 z 7następne
Tytuł: Chiny
wycieczka

Szukaj wycieczki:
Przepraszamy. Dla podanej lokalizacji nie znaleziono żadnych wycieczek

historia Chin


Na terytorium Chin rozwinęła się jedna z najstarszych cywilizacji świata. Pierwsza rolnicza kultura Chin rozwinęła się w neolicie (ok. 5000-2500 p.n.e.). Jej szybki rozkwit w kolejnych wiekach nastąpił dzięki licznym wynalazkom, ułatwiającym pracę. Zaczęto stosować radło, koło garncarskie, nawadnianie pól. Poznano zasady uprawy ryżu i morwy oraz hodowli jedwabników.

W latach 1766-1122 p.n.e. panowała w Chinach pierwsza historycznie udokumentowana dynastia, Shang. Stworzono wówczas pismo, pierwszy kalendarz i zaczęto zakładać miasta. Za kolejnej dynastii - Zhou - wprowadzono system lenny.

Wiek V-III p.n.e. to epoka Walczących Królestw. Toczyły się wówczas liczne wojny pomiędzy drobnymi królestwami. Był to zarazem złoty wiek filozofii chińskiej. Powstał wówczas konfucjanizm, taoizm i legizm.

W III w. p.n.e. zbudowano Wielki Mur Chiński do obrony przed najazdami koczowniczych plemion z północy i zachodu. Były to czasy największej świetności Chin, przypadające na rządy dynastii Han (206 r. p.n.e. - 220 r. n.e.). Chiny były wówczas najlepiej rozwiniętym państwem świata. Na bardzo wysokim poziomie stała także technika.

Upadek dynastii był początkiem długotrwałego zastoju gospodarczego i kulturalnego. Dużego znaczenia nabrał w tym okresie buddyzm. Kolejny etap rozwoju państwa przypadł na panowanie dynastii Tang. W VIII w. wydrukowana została w Chinach pierwsza na świecie książka.

W 1211 r. rozpoczął się okres podbojów i panowania Mongołów na tronie chińskim. Założyli oni własną dynastię Yuan ze stolicą w Pekinie. Z czasem imperium mongolskie zaczęło się rozpadać i w 1368 r. rządy w Chinach przejęła nowa dynastia, Ming.

Był to okres silnego rozwoju państwa i otwarcia się na zagraniczne wpływy. Jednak wojny z Mongołami, najazdy piratów, wewnętrzne konflikty polityczne w państwie doprowadziły w 1644 r. do upadku dynastii. Władzę przejęła mandżurska dynastia Qing.

W tym czasie do Chin docierali już Europejczycy, prowadząc działalność polityczno-handlową i misyjną. Niezadowolenie Chińczyków z coraz silniejszych wpływów europejskich w ich państwie doprowadziło w 1757 r. do zamknięcia dla obcokrajowców wszystkich portów chińskich z wyjątkiem Kantonu.

Nie uratowało to jednak Chin. Brytyjsko-chińskie wojny opiumowe, walki wewnętrzne jak powstanie tajpingów i przegrana wojna z Japonią w 1894 r. doprowadziły do ostatecznego upadku kraju. Chiny stały się on państwem półkolonialnym. Utworzone zostały dwie strefy wpływów: japońska i angielska.

W 1911 r. doszło do wybuchu rewolucji i ustanowienia republiki. Był to jednocześnie początek długotrwałej walki o władzę i polityczną dominację. Wykorzystała to Japonia, która w 1931 r. tereny Mandżurii. Na tronie stworzonego tam marionetkowego państewka zasiadł ostatni cesarz Chin, Pu Yi. Po zdobyciu Pekinu przez Japonię, Chińczycy utworzyli antyjapoński front, dowodzony przez komunistycznego przywódcę, Mao Zedonga.

W latach 1946-1949 wybuchła wojna domowa. Zwycięstwo odnieśli komuniści i utworzyli Chińską Republikę Ludową. Przedstawiciele dotychczasowego rządu znaleźli schronienie na Tajwanie.

Mao Zedong wprowadzał zasady funkcjonowania gospodarki komunistycznej i realizował “Politykę Wielkich Kroków", czyli szybkiego postępu poprzez kolektywizację i uspołecznianie. W 1966 r. ogłosił “rewolucję kulturalną". Szkoły zostały zamknięte, a cała ludność miała pracować fizycznie, gdyż tylko taką formę pracy uważano za użyteczną.

Po śmierci Mao Zedonga w 1976 r. ponownie zaczęła się walka o władzę. Mimo przeprowadzenia reform i szerszego nawiązania kontaktów ze światem Zachodu, chińska demokracja nadal jest bardzo ograniczona, a władze mają ścisłą kontrolę nad życiem politycznym, społecznym i gospodarczym kraju.

Źródło: wydawnictwo Pascal
KUP PRZEWODNIK